Blok zinciri sert çatallanma ve yumuşak çatallanma nedir?

Blok zinciri defterleri bağlamında, bir fork, bir blok zinciri ağına yeni bir yükseltme uygulama sürecini ifade eder. 

Blok zinciri projeleri geliştikçe, geliştiriciler yeni yazılım yükseltmelerini desteklemek veya eski işlevleri düzeltmek için temel protokollerini düzenli olarak günceller.

Uygulanan yükseltmenin türüne bağlı olarak, orijinal zincirle geriye dönük uyumlu olabilir veya olmayabilir. Bazı durumlarda, yeni yazılım güncellemeleri protokolün nasıl çalıştığını doğrudan etkilemez ve geliştiriciler bunları ağda kesintiye neden olmadan uygulayabilirler. Bunlar soft fork olarak bilinir.

Bu arada, bazı yükseltmeler karmaşıktır ve eski kodla geriye dönük uyumlu olmayan tamamen yeni özellikler sunabilir. Bu özel değişiklikleri etkinleştirmek daha fazla çaba gerektirir ve bazen ağ için çok yıkıcı olabilir. Bunlar hard fork olarak bilinir.

Farklı blok zinciri fork türlerini anlamak, blok zinciri teknolojisinin tüm potansiyelini kavramak için önemli bir adım olabilir. Hadi başlayalım.

İki ana blok zinciri fork türü vardır: 

• Soft fork: protokol kurallarına geriye dönük uyumlu bir güncellemedir ve iki ayrı zincir oluşturmaz. Ağdaki tüm düğümlerin işlemleri ve blokları doğrulamaya devam etmesine izin vererek sorunsuz bir geçiş sağlar, bazı katılımcılar yazılımlarını yükseltmemeyi seçseler bile fikir birliğini sürdürür.
• Hard fork: blok zincirinin protokol kurallarında önemli ve geri döndürülemez bir ayrılıktır ve iki ayrı ve uyumsuz zincirle sonuçlanır. Bu genellikle blok zincirinin kodunda önemli bir değişiklik yapıldığında meydana gelir ve genellikle yeni bir kripto para birimi ve topluluğun oluşmasına yol açar.

Soft fork, geliştiricilerin bir blok zinciri protokolüne geriye dönük uyumlu bir yükseltme yapmasıyla meydana gelir.

Bir soft fork'tan sonra, protokolün en yeni sürümüne yükseltme yapmamış düğümler, blok zinciri ağında kesintisiz olarak çalışmaya devam edebilir. Yeni kurallara uygun işlemler ve bloklar, soft fork'tan önce onaylanan bloklarla ve soft fork'tan sonra oluşturulan yeni bloklarla geçerli ve uyumludur.

Soft fork'lar genellikle hata düzeltmeleri veya optimizasyonlar gibi küçük değişiklikleri uygulamak için kullanılır. Bunun nedeni, soft fork'ların tam bir zincir bölünmesine neden olmadan yürütülebilmesidir.

Hard fork, bir blok zinciri protokolünde geriye dönük uyumlu olmayan bir değişikliktir.

Hard fork'lar, blok zinciri protokolünde önemli ve geri döndürülemez değişikliklere yol açar, bu da blok zincirinin yeni sürümünün önceki sürümle artık senkronize olmaması anlamına gelir.

Geliştiriciler, büyük bir ağ yükseltmesi eski protokolle uyumsuz yeni blok zinciri kuralları getirdiğinde bu tür bir fork'u etkinleştirir.

Hard fork'lar, ağın iki ayrı blok zincirine bölünmesiyle sonuçlanır; biri eski protokolü takip ederken diğeri yeni protokole bağlı kalır.

Bir hard fork'tan kaynaklanan her dal bağımsız olarak çalışır. Bu, bir hard fork'tan sonra ağ düğümlerinin işlemlerin fork'un bir dalında geçerli olduğunu kabul ettiği, ancak bölünmeden kaynaklanan diğer fork'u sürdürmediği anlamına gelir.

Hard fork'lar genellikle yeni özellikler sunma, güvenliği iyileştirme veya güvenlik açıklarını çözme gibi ağda önemli değişiklikler yapma ihtiyacı olduğunda meydana gelir. Ağ düğümleri ve geliştiriciler, ağa katılmaya devam etmek için yazılımlarını yeni fork sürümüne yükseltmelidir.

Geliştiriciler ve düğüm toplulukları, önemli topluluk üyeleri arasındaki iç anlaşmazlıkları çözmek için tarihsel olarak hard fork'lar uygulamışlardır. Birçok durumda, ekipler arasında yeni özellikler, önemli kararlar veya gelecekteki yönelimler hakkındaki gerilimler hararetli kamuoyu tartışmalarına dönüşmüştür.

Bunlar genellikle bir tarafın blok zincirini hard fork yaparak kendi benzersiz kripto para birimine sahip tamamen yeni bir yan sürüm oluşturmasıyla sonuçlanmıştır. Daha sonra madencilere, düğümlere ve daha geniş topluluğun diğer üyelerine, hangi fork'lu ağı kullanmak istediklerine karar vermek düşer.

Ancak, diğer birçok blok zinciri, yeni işlevsellik benimsemek veya blok zinciri protokolünün kendisine daha az etkili güncellemeler yapmak için daha düzenli olarak soft fork'lar gerçekleştirir. 

Hard fork'lar genellikle topluluk içindeki anlaşmazlıkların bir sonucu olarak ortaya çıkarken, soft fork'lar daha çok topluluğun ağı sürdürmek için bir güncellemenin yapılması gerektiği konusunda karşılıklı olarak anlaşmasının bir sonucudur.

Ethereum ve Ethereum Classic

2016 yılında Ethereum ağı, bilgisayar korsanlarının milyonlarca dolar değerinde Ether (ETH) çaldığı ünlü DAO hack'ini geri almak için bir hard fork geçirdi.

Ancak, topluluğun bir kısmı bu yaklaşıma katılmadı. Bunun yerine, orijinal blok zincirini desteklemeye devam ederek Ethereum Classic (ETC) oluşumuna yol açtılar. 

Bu hard fork ve bu blok zincirleri arasındaki farklar hakkında daha fazla bilgi için Ethereum vs. Ethereum Classic karşılaştırma sayfamıza göz atın.

Bu iki fork türü, blok zinciri alanında inovasyonu, güvenlik iyileştirmelerini ve ölçeklenebilirlik geliştirmelerini kolaylaştıran temel mekanizmalardır. 

Hard fork'lar farklı protokollere sahip yeni zincirlerin oluşumuna yol açarken, soft fork'lar geriye dönük uyumlu değişiklikler sunar. 

Bu fork'lar, blok zinciri ortamını şekillendirmede önemli bir rol oynamış, ağların teknolojik ve topluluk odaklı değişikliklere yanıt olarak uyum sağlamasına ve gelişmesine olanak tanımıştır.

Farklı fork türleri hakkında her şeyi öğrendiğinize göre, kripto yolculuğunuzda bir sonraki adımı atmaya hazır mısınız?

Hesabınızı oluşturmak ve bugün Kraken'de kripto satın almak için aşağıdaki düğmeye tıklayın!