Τι είναι το Siacoin; (SC)

Το Sia είναι ένα λογισμικό cryptocurrency που επιτρέπει σε οποιονδήποτε υπολογιστή το εκτελεί να ενοικιάζει αχρησιμοποίητο χώρο σκληρού δίσκου σε χρήστες που αναζητούν αποθήκευση αρχείων. 

Μερικές φορές χαρακτηρίζεται ως «AirBnB για σκληρούς δίσκους», το Sia είναι παρόμοιο με λύσεις αποθήκευσης cloud όπως αυτές που προσφέρονται από τεχνολογικούς κολοσσούς όπως η Amazon ή η Google, μόνο που αντί να εμπιστεύονται μια εταιρεία για τη διαχείριση και αποθήκευση των δεδομένων τους, οι χρήστες του βασίζονται σε λογισμικό και ένα κατανεμημένο δίκτυο παγκόσμιων υπολογιστών.

Για να το επιτύχει αυτό, τα αρχεία που αποθηκεύονται μέσω του δικτύου Sia τεμαχίζονται σε μικροσκοπικά κομμάτια, έτσι ώστε μόνο ένα μικρό μέρος του καθενός να αποθηκεύεται σε έναν σκληρό δίσκο. Τα αρχεία είναι επίσης κρυπτογραφημένα, ώστε οι χρήστες του δικτύου να είναι σίγουροι ότι τα δεδομένα τους είναι ασφαλή από μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση.

Όσοι επιθυμούν να αποθηκεύσουν αρχεία στον σκληρό δίσκο άλλου χρήστη του Sia πληρώνουν για το προνόμιο χρησιμοποιώντας το Siacoin, το εγγενές cryptocurrency της πλατφόρμας. 

Από το 2020, το Sia έχει χωρητικότητα δικτύου άνω των 2 petabytes (2.256 terabytes), με περίπου 333 χειριστές κόμβων να διασφαλίζουν ενεργά το δίκτυο. Επί του παρόντος φιλοξενεί περίπου 766 terabytes αρχείων.

Το Sia ιδρύθηκε από τους προγραμματιστές David Vorick και Luke Champine το 2013, όταν το ζευγάρι ήταν φοιτητές επιστήμης υπολογιστών στο Rensselaer Polytechnic Institute της Νέας Υόρκης.

Αρχικά είχαν την ιδέα για το αποκεντρωμένο δίκτυο αποθήκευσης αρχείων σε ένα hackathon που πραγματοποιήθηκε στο MIT το 2013. Την επόμενη χρονιά, οι Vorick και Champine ίδρυσαν την Nebulous Inc., υποστηριζόμενη από χρηματοδότηση 750.000 $ από υποστηρικτές όπως οι Xiaolai Li και Procyon Ventures. 

Εκτός από το έργο του στο Sia, ο Vorick έχει συνεισφέρει στο Bitcoin Core, το κύριο λογισμικό που χρησιμοποιείται από τους κόμβους στο δίκτυο Bitcoin. 

Οι Vorick και Champine εξακολουθούν να συμμετέχουν ενεργά στο έργο τους και έκτοτε έχουν προσθέσει αρκετούς προγραμματιστές και στελέχη στην ομάδα τους. 

Η δημόσια beta του Sia κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2015, με το ζωντανό δίκτυο να κυκλοφορεί τελικά στο κοινό τον Ιούνιο του ίδιου έτους. 

Έκτοτε, η ομάδα του Sia έχει συγκεντρώσει περίπου 6,4 εκατομμύρια δολάρια. Σήμερα η Nebulous χρηματοδοτείται από τις Raptor Group, First Star Ventures, Fenbushi Capital και INBlockchain.

Το Siacoin είναι το νόμισμα του δικτύου Sia. Οι ενοικιαστές πληρώνουν τους οικοδεσπότες σε Siacoin για να χρησιμοποιήσουν τον χώρο του σκληρού τους δίσκου, και οι οικοδεσπότες πληρώνονται μόνο αφού αποδείξουν ότι αποθηκεύουν το εν λόγω αρχείο.

Το Sia επιτυγχάνει αυτή τη λειτουργικότητα χρησιμοποιώντας μια μορφή smart contract που ονομάζεται «συμβόλαια αρχείων» (file contracts), τα οποία καθορίζουν παραμέτρους της σχέσης οικοδεσπότη-ενοικιαστή, όπως την τιμή και τις δεσμεύσεις διαθεσιμότητας. 

Αυτά τα συμβόλαια διαρκούν συνήθως 90 ημέρες και επιβάλλονται αυτόματα από το δίκτυο.

Όταν ολοκληρωθεί ένα συμβόλαιο αρχείου, ο οικοδεσπότης πρέπει να αποδείξει ότι αποθηκεύει πραγματικά τα δεδομένα που ισχυρίζεται σε μια διαδικασία γνωστή ως απόδειξη αποθήκευσης (storage proof), η οποία επιτρέπει σε έναν οικοδεσπότη να αποδείξει ότι το μικρό μέρος των δεδομένων που αποθηκεύει είναι στην πραγματικότητα μέρος του αρχείου του ενοικιαστή. 

Ο οικοδεσπότης πληρώνεται σε Siacoin εάν αυτή η απόδειξη προστεθεί στο blockchain εντός καθορισμένου χρονικού διαστήματος.

Πριν τα αρχεία μεταφορτωθούν και διανεμηθούν στους οικοδεσπότες, το Sia τα χωρίζει σε 30 κομμάτια, καθένα από τα οποία είναι κρυπτογραφημένο. Αυτό διασφαλίζει ότι το δίκτυο δεν υπόκειται σε ένα ενιαίο σημείο αποτυχίας.

Το λογισμικό Sia χρησιμοποιεί επιπλέον μια τεχνολογία που ονομάζεται κωδικοποίηση διαγραφής (erasure coding), η οποία ενσωματώνει πλεονασμούς για να διασφαλίσει ότι ένας χρήστης μπορεί πάντα να έχει πρόσβαση στα αρχεία του, ακόμη και αν έως και 20 από τους 30 οικοδεσπότες είναι εκτός σύνδεσης.

Το Siacoin είναι το cryptocurrency που ανταλλάσσεται μεταξύ ενοικιαστών και οικοδεσποτών, και χρησιμοποιείται για την εκπλήρωση των smart contracts του Sia. Αλλά το δίκτυο έχει και ένα άλλο token, το Siafunds. 

Τα Siafunds διευκολύνουν την ανάπτυξη του δικτύου Sia, ενθαρρύνοντας περισσότερους χρήστες να συμμετάσχουν. 

Συγκεκριμένα, τα tokens δίνουν στους κατόχους το δικαίωμα σε μερίδιο 3,9% από κάθε πηγή χρηματοδότησης μετά την ολοκλήρωση ενός συμβολαίου, συμπεριλαμβανομένων των τελών ενοικιαστή, του κόστους εύρους ζώνης και της εγγύησης οικοδεσπότη.

Αυτό σημαίνει ότι ενώ δεν υπάρχει όριο στο πόσα Siacoins μπορούν να υπάρχουν, θα υπάρχουν πάντα μόνο 10.000 tokens Siafunds, τα οποία δημιουργήθηκαν όλα όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το λογισμικό του Sia το 2015. 

Αρχικά, η Nebulous κατείχε όλα τα 10.000 Siafunds, αλλά η εταιρεία έκτοτε έχει πραγματοποιήσει αρκετές πωλήσεις tokens για να βοηθήσει στη χρηματοδότηση της ανάπτυξης του δικτύου. Από το 2020, η Nebulous διατηρεί την ιδιοκτησία περίπου 8.750 Siafunds, με τα υπόλοιπα να κατέχονται από χρήστες του Sia. 

Η αξία των Siafunds αυξάνεται και μειώνεται με την ποσότητα, την αξία και το μέγεθος των συμβολαίων στο Sia.

Το blockchain του Sia είναι παρόμοιο με το blockchain του Bitcoin, μόνο με τροποποιήσεις που του επιτρέπουν να αποθηκεύει και να ανταλλάσσει αρχεία αποτελεσματικά. 

Επειδή τα αρχεία είναι διασκορπισμένα σε διαφορετικούς κόμβους, κανένας μεμονωμένος κόμβος δεν μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτά. Ακόμα κι αν κατά κάποιο τρόπο αποκτούσαν το ιδιωτικό κλειδί του ενοικιαστή, το μόνο που θα είχαν θα ήταν ένα κλάσμα του αποθηκευμένου αρχείου.

Αυτό σημαίνει ότι το Sia είναι σε θέση να παρέχει σταθερά υψηλή διαθεσιμότητα όπως το Δίκτυο Bitcoin (καθώς δεν εξαρτάται από τους Παρόχους Υπηρεσιών Διαδικτύου (ISPs) που θα μπορούσαν να τεθούν εκτός λειτουργίας χωρίς προειδοποίηση), ενώ παράλληλα διασφαλίζει ότι οι χρήστες δεν χρειάζεται να εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον για την αποθήκευση αρχείων και τη χρήση του δικτύου. 

Οι ενοικιαστές προστατεύονται περαιτέρω από πιθανούς κακόβουλους οικοδεσπότες απαιτώντας απόδειξη αποθήκευσης. Αυτό αναγκάζει τους οικοδεσπότες να αποδείξουν ότι είναι συνδεδεμένοι και διατηρούν σωστά όλα τα δεδομένα του ενοικιαστή.
 

Το Siacoin αντλεί την αξία του από τη χρησιμότητά του στο δίκτυο, καθώς είναι η μόνη μορφή πληρωμής που μπορούν να δαπανήσουν οι χρήστες του blockchain του Sia όταν συνάπτουν συμφωνίες ενοικιαστή ή οικοδεσπότη. 

Αυτό σημαίνει ότι οι ενοικιαστές πρέπει να αγοράζουν και να ξοδεύουν Siacoin για να αποθηκεύουν αρχεία, και ότι οι οικοδεσπότες πρέπει να λαμβάνουν και να πωλούν Siacoin για να αποζημιωθούν για τους υπολογιστικούς πόρους που χρησιμοποιούν. 

Η αγορά του Siacoin έχει επίσης άλλους οικονομικούς συμμετέχοντες, συμπεριλαμβανομένων των miners, οι οποίοι πρέπει να δαπανήσουν υπολογιστική ενέργεια για να δημιουργήσουν τα blocks που ομαδοποιούν τις συναλλαγές στο δίκτυο. Από το 2020, οι miners κερδίζουν 40.511 SC (ή περίπου 40 $) κάθε φορά που γίνεται αποδεκτό ένα block. 

Ωστόσο, το Siacoin δεν είναι το μόνο έργο cryptocurrency που επιδιώκει να διαταράξει την αγορά αποθήκευσης, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ανταγωνισμό στην προσέλκυση χρηστών που ασκεί πίεση στην τιμή του νομίσματός του. 

Οι κύριοι ανταγωνιστές του Siacoin είναι άλλα αποκεντρωμένα συστήματα αποθήκευσης cloud, μεταξύ των οποίων τα Filecoin, Storj και MaidSafe, καθένα από τα οποία έχει διαφορετικές τεχνικές δυνατότητες. 

Οι υποστηρικτές του Sia μπορεί να το θεωρούν ως έναν τρόπο να αποσπάσουν τον έλεγχο των δεδομένων τους από εταιρικούς ή κυβερνητικούς φορείς και να τον επιστρέψουν στον χρήστη. 

Οι χρήστες του δικτύου που ενδιαφέρονται για την ιδιωτικότητα μπορούν επίσης να αποθηκεύουν τα αρχεία τους χωρίς να ανησυχούν ότι οι πληροφορίες τους εξετάζονται και χωρίς να στοχοποιούνται για διαφημίσεις με βάση τα αρχεία που αποθηκεύουν. 

Αυτή η περίπτωση χρήσης συνεχίζει να προσελκύει πιθανούς χρήστες στο Sia, και το cryptocurrency του, SC, καθώς και ανταγωνιστικές προσφορές βασισμένες σε blockchain. 
 

Τώρα είστε έτοιμοι να κάνετε το επόμενο βήμα και να αγοράσετε SC!