Apakah itu aplikasi terdesentralisasi (dApp)?

Aplikasi terdesentralisasi (dApp) ialah aplikasi perisian yang diuruskan oleh komuniti yang berjalan pada rangkaian teragih. 

dApp serupa dengan aplikasi tradisional, dengan beberapa perbezaan utama. Tidak seperti syarikat tradisional yang mengehos aplikasi, seperti Alphabet, Snap Inc. atau Meta, dApp biasanya diselenggara dan dihoskan oleh rangkaian peserta yang lebih teragih.

dApp menghubungkan pengguna mereka secara langsung antara satu sama lain menggunakan teknologi blockchain dan kontrak pintar. Inovasi ini telah membolehkan dApp menggantikan peranan syarikat perantara dengan barisan kod komputer. Kod komputer yang menguasakan dApp ini boleh dikonfigurasikan untuk kes penggunaan yang berbeza dan tersedia secara umum untuk sesiapa sahaja yang mempunyai sambungan internet untuk melihatnya.

Aplikasi telah menjadi sebahagian daripada kehidupan digital seharian orang ramai, daripada memesan teksi hingga menjejaki pakej dan menempah tiket teater. Walaupun perkhidmatan ini mudah, aplikasi tradisional yang kita gunakan pada telefon pintar dan peranti lain mempunyai banyak kelemahan asas:

• Aplikasi dicipta dan dikawal oleh syarikat berpusat yang didorong oleh keuntungan. Syarikat-syarikat ini biasanya mengenakan bayaran atau mengumpul data peribadi pengguna mereka untuk menjana pendapatan (seperti banyak laman e-dagang atau rangkaian sosial).
• Sesetengah aplikasi hanya tersedia kepada pengguna di negara atau wilayah tertentu.
• Syarikat boleh mengeluarkan pengguna daripada aplikasi atau membekukan akaun mereka tanpa amaran.
• Syarikat sering memerlukan pengguna mereka untuk menyerahkan maklumat peribadi seperti alamat e-mel, nombor telefon bimbit, butiran bank, dsb. untuk membuat akaun. 
• Pengguna mesti meletakkan kepercayaan sepenuhnya kepada syarikat di belakang aplikasi untuk melindungi dan mengurus data peribadi dan maklumat sensitif mereka dengan betul.

dApp telah muncul sebagai alternatif rakan ke rakan kepada aplikasi standard, yang bebas daripada campur tangan syarikat perantara. Pengguna dApp menawarkan dan menerima perkhidmatan secara langsung antara satu sama lain — selalunya bermakna tiada yuran komisen, tiada caj bulanan, dan tiada pengumpulan data diperlukan untuk melaksanakan perkhidmatan.

Tambahan pula, kebanyakan dApp adalah percuma untuk digunakan, tersedia kepada sesiapa sahaja di dunia, dan kalis penapisan.

Akhir sekali, pengguna dApp sendiri sering memainkan peranan penting dalam mengekalkan keselamatan rangkaian dengan menjalankan nod mereka sendiri. Mereka juga boleh terlibat dalam tadbir urus protokol dan menentukan hala tuju strategik projek pada masa hadapan.

Untuk aplikasi terdesentralisasi beroperasi secara autonomi, ia memerlukan peraturan berpandukan logik untuk melaksanakan fungsi aplikasi asas.

Katakan seorang pembangun ingin mencipta dApp yang berfungsi sama seperti Uber, Lyft, atau mana-mana aplikasi panggilan naik yang lain. Fungsi aplikasi utama adalah untuk menyambungkan pemandu dengan penumpang secara autonomi setelah kedua-dua pihak bersetuju dengan tambang.

Aplikasi itu juga memerlukan sistem telus untuk merekodkan transaksi dan interaksi orang ramai. Untuk menjadi benar-benar terdesentralisasi, sesiapa sahaja di dunia perlu dapat mengaudit interaksi yang difasilitasi oleh dApp. 

Selain itu, dApp akan memerlukan beberapa pilihan pembayaran elektronik yang akan berfungsi melalui rangkaian peer-to-peer. 

Tambahan pula, rangkaian ini tidak akan memerlukan pengguna untuk menyerahkan maklumat peribadi mereka, memandangkan maklumat peribadi boleh dikaburkan menggunakan kriptografi. 

Akhir sekali, memandangkan dApp akan dikeluarkan tanpa sebarang syarikat mengawasinya, infrastruktur perlu bersifat open-source. Kod open source akan membolehkan pembangun daripada komuniti aplikasi itu membuat penambahbaikan kepada protokol selepas pelancaran.

Empat komponen utama bersatu untuk mencapai matlamat dApp:
 

1. Smart contracts

2. Teknologi Blockchain

3. Kriptowang

4. Oracle
    

Smart contracts  ialah kod berasaskan komputer yang boleh ditulis oleh pembangun untuk menguatkuasakan dan melaksanakan pelbagai fungsi. Smart contracts menggunakan peraturan yang ditetapkan untuk melaksanakan tindakan secara automatik.

Merujuk kembali kepada contoh perkongsian perjalanan, smart contract boleh disediakan untuk menghantar kereta ke lokasi anda hanya selepas smart contract mengesahkan secara automatik bahawa anda mempunyai dana yang mencukupi untuk membayar perjalanan. Smart contract juga boleh diprogramkan untuk mengetahui bahawa jika anda meminta perjalanan untuk enam orang, ia perlu menghantar kenderaan dengan tempat duduk yang mencukupi untuk kumpulan anda.

Smart contract boleh mencapai semua ini berdasarkan peraturan yang diprogramkan di dalamnya, daripada bergantung pada pertimbangan seorang individu.

Inilah sebabnya mengapa ramai yang menganggap smart contracts sebagai cara terdesentralisasi untuk melaksanakan logik perniagaan. Ia juga sebab mengapa smart contracts sering dibandingkan dengan mesin layan diri. Dengan mesin layan diri, jika anda memasukkan wang yang mencukupi dan anda membuat pilihan, maka anda akan menerima item yang anda pilih. 

Setelah diprogramkan dan dilaksanakan, smart contracts (seperti mesin layan diri) tidak memerlukan sebarang orang tengah untuk melaksanakan peraturannya. Ia adalah mekanisme tanpa kepercayaan yang boleh digunakan oleh pembangun untuk menyingkirkan orang tengah manusia daripada pelaksanaan perjanjian, menjadikannya sempurna untuk platform autonomi. Walaupun ketiadaan penglibatan manusia semasa melaksanakan perjanjian, pembangun yang diberi kuasa masih boleh membuat beberapa kemas kini kejuruteraan berkala untuk memastikan aplikasi itu selamat dan boleh beroperasi dengan platform lain.

Teknologi blockchain ialah sejenis pangkalan data maklumat yang telus dan teragih yang berfungsi sebagai teknologi asas di sebalik protokol Bitcoin dan pelbagai jenis mata wang kripto yang lain. Blockchain Bitcoin menjejaki transaksi mata wang kriptonya sendiri, tetapi rangkaian blockchain lain seperti Cardano, Solana dan Polkadot boleh menjejaki pelbagai jenis maklumat lain selain transaksi.

Secara tradisinya, sebuah syarikat tunggal seperti bank menguruskan lejar pusat transaksi, maklumat akaun, dan data lain. Walau bagaimanapun, blockchain bergantung pada rangkaian global peserta sukarela, yang dipanggil "nod."

Sesiapa sahaja yang mempunyai sambungan internet boleh menjadi nod dan membantu menguruskan rangkaian blockchain. Keupayaan sesiapa sahaja untuk menyertai dan mengambil bahagian dalam mengekalkan maklumat inilah yang memberikan salah satu ciri utama blockchain sebagai terdesentralisasi. Blockchain itu sendiri membantu mengekalkan persetujuan tentang kesahihan maklumat yang disimpan pada setiap nod ini terima kasih kepada ciri khas yang dipanggil mekanisme konsensus.

Rangkaian blockchain membenarkan pengguna untuk mengekalkan tahap kerahasiaan nama apabila bertransaksi. Ini adalah kerana tugas dilaksanakan melalui alamat yang dijana secara kriptografi, yang dikenali sebagai kunci awam.

Tiada data peribadi diperlukan untuk mendaftar — pengguna dApp hanya perlu menyambungkan kunci dompet kripto mereka, yang merupakan rentetan huruf dan nombor yang dijana secara rawak dipanggil kod alfanumerik. Jika anda berminat untuk mengetahui lebih lanjut tentang kriptografi yang menggerakkan mata wang kripto, anda boleh membaca artikel kami Bagaimana mata wang kripto menggunakan kriptografi?

Salah satu kelebihan terbesar lejar blockchain ialah keabadiannya, bermakna setelah data yang disahkan ditambahkan ke lejar, ia tidak boleh diubah — hanya dikemas kini. Maklumat yang diterbitkan pada blockchain juga kalis penapisan dan tersedia secara umum kepada sesiapa sahaja yang mempunyai sambungan internet.

Akhir sekali, bukannya menyimpan satu salinan pada pelayan tunggal, maklumat yang disimpan pada blockchain disalin dan diedarkan kepada semua peserta dalam rangkaian. Ciri ini menghilangkan sebarang satu titik kegagalan dan menjadikan rangkaian blockchain sukar untuk dikompromi — terutamanya apabila rangkaian itu berkembang.

Mata wang kripto menyediakan cara memindahkan nilai secara rakan-ke-rakan menggunakan rangkaian blockchain. Token bukan fizikal ini boleh dibeli melalui platform seperti Kraken, diperoleh daripada perlombongan kripto, atau dikeluarkan daripada ATM mata wang kripto. Pelabur menyimpan mata wang kripto mereka dalam akaun digital peribadi, yang dipanggil dompet mata wang kripto. 

Dalam dApp, mata wang kripto boleh memudahkan pembayaran untuk perkara seperti pembelian perkhidmatan atau barangan. Sebagai alternatif, ia juga boleh membenarkan pemegang untuk mengambil bahagian dalam tadbir urus rantaian.

Token tadbir urus memberikan kuasa mengundi kepada pemegang tentang bagaimana dApp diurus dan dibangunkan. Semakin banyak token tadbir urus yang dimiliki seseorang, semakin besar pengaruh mereka dalam proses pengundian.

Kebanyakan dApp memerlukan data luaran untuk berfungsi dengan betul. Lagipun, tidak semua maklumat yang dijejaki oleh blockchain sebenarnya berasal dari blockchain itu sendiri.

Pasaran ramalan terdesentralisasi, seperti Augur, sebagai contoh, akan memerlukan sumber maklumat yang tepat dan terkini daripada sumber bukan berasaskan blockchain untuk menyelesaikan pertaruhan. Untuk mendapatkan data ini tanpa bergantung pada satu entiti, blockchain menggunakan perkhidmatan automatik yang dipanggil "orakel". 

Orakel seperti Chainlink dan Band Protocol secara langsung menyalurkan data kepada dApp melalui API dan bukannya pihak ketiga tunggal. Ini membenarkan data daripada sumber bukan blockchain dibawa masuk ke dalam dApp dengan cara yang boleh dipercayai tetapi masih terdesentralisasi.

dApp menggunakan data ini untuk mencipta dan memenuhi syarat yang diprogramkan ke dalam kontrak pintar, dengan ketara memperluaskan utiliti aplikasi terdesentralisasi.

Pembangun boleh mencipta dApps untuk menyediakan pelbagai perkhidmatan, daripada pasaran dalam talian seperti Origin kepada platform penstriman video seperti Livepeer. Secara feasibel, mana-mana aplikasi sedia ada hari ini boleh diubah menjadi dApp yang autonomi dan didorong oleh rakan ke rakan.

Kes penggunaan utama untuk dApps adalah untuk menghapuskan kebergantungan kepada aplikasi terpusat dan bersifat monopoli. Aplikasi tradisional sering mengenakan yuran tersembunyi dan mengambil potongan besar daripada pengguna mereka.

Bayangkan sebilangan hos Airbnb mahukan aplikasi pengehosan bilik terdesentralisasi dibangunkan. Tujuan dApp ini adalah untuk mengurangkan kebergantungan mereka kepada satu syarikat untuk memadankan penyedia bilik dengan pencari bilik, sambil juga dapat mengekalkan lebih banyak keuntungan mereka. Apa yang mereka perlu lakukan hanyalah mengumpulkan dana bersama-sama dan mencari pasukan pembangun yang bereputasi untuk membina dApp tersebut.

Setelah dilancarkan, dApp akan beroperasi secara autonomi, menghapuskan yuran perantara dan membenarkan hos untuk berhubung secara terus dengan pelanggan mereka. Setelah pengguna menyambungkan dompet web3 mereka, berinteraksi dengan dApp jenis ini boleh semudah menggunakan mana-mana tapak web tradisional atau perkhidmatan dalam talian.

dApps juga boleh menyelaraskan perkhidmatan yang secara tradisinya memakan masa kerana penglibatan manusia. Fikirkan perkhidmatan seperti insurans hayat. Daripada menunggu berminggu-minggu untuk pembayaran, kontrak pintar boleh diprogramkan untuk mengeluarkan dana serta-merta sebaik sahaja sijil kematian diserahkan dan disahkan.

Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, kemajuan dApps telah membawa kepada penciptaan sektor kewangan terdesentralisasi (DeFi). Istilah ini merujuk kepada ekosistem dApps yang menyediakan pelbagai perkhidmatan kewangan rakan ke rakan, termasuk pertukaran token, pinjaman, peminjaman, dan insurans.

Aplikasi autonomi ini membolehkan sesiapa sahaja menjadi bank mereka sendiri secara berkesan. Orang ramai boleh meminjamkan aset mereka kepada kumpulan pedagang dan peminjam global, dan mengumpul faedah untuk berbuat demikian. Perkhidmatan kewangan ini, termasuk Uniswap, Curve, Aave dan lain-lain, dikuatkuasakan oleh kontrak pintar automatik, bermakna pengguna tidak perlu meletakkan sebarang kepercayaan kepada pihak lawan untuk menunaikan komitmen mereka.

Untuk mendapatkan pinjaman DeFi, pengguna mesti mendepositkan jumlah cagaran yang mencukupi ke dalam alamat dompet kripto tertentu. Dana ini dikawal secara eksklusif oleh kontrak pintar yang serta-merta membayar balik pemberi pinjaman jika peminjam gagal dalam pembayaran balik pinjaman mereka.

Fungsi ini menyediakan perlindungan dan jaminan lengkap untuk pemberi pinjaman dan bermakna mereka boleh berurusan dengan yakin dengan sesiapa sahaja di dunia. Bagi peminjam, mereka boleh mendapatkan akses kepada modal tanpa memerlukan penarafan kredit atau dokumentasi yang luas. Kelebihan ini sangat penting untuk warga yang tidak mempunyai akaun bank di negara membangun yang sebaliknya tidak akan mempunyai akses kepada perkhidmatan kewangan.

Sekarang anda telah mengetahui semua tentang aplikasi terdesentralisasi, adakah anda bersedia untuk mengambil langkah seterusnya dalam perjalanan kripto anda? Klik butang di bawah untuk membeli token aplikasi terdesentralisasi di Kraken hari ini!