Apakah aplikasi terpencar (dApp)?

Aplikasi terdesentralisasi (dApp) ialah aplikasi perisian yang diuruskan komuniti yang berjalan pada rangkaian teragih. 

dApp serupa dengan aplikasi tradisional, dengan beberapa perbezaan utama. Tidak seperti syarikat tradisional yang mengehoskan aplikasi, seperti Alphabet, Snap Inc. atau Meta, dApp biasanya diselenggara dan dihoskan oleh rangkaian peserta yang lebih teragih.

dApp menghubungkan pengguna mereka secara langsung antara satu sama lain menggunakan teknologi blockchain dan smart contract. Inovasi ini telah membolehkan dApp menggantikan peranan syarikat perantara dengan barisan kod komputer. Kod komputer yang menggerakkan dApp ini boleh dikonfigurasi untuk kes penggunaan yang berbeza dan tersedia secara umum untuk sesiapa sahaja yang mempunyai sambungan internet untuk melihatnya.

Aplikasi telah menjadi sebahagian daripada kehidupan digital harian orang ramai, daripada memesan teksi kepada menjejaki pakej dan menempah tiket teater. Walaupun perkhidmatan ini mudah, aplikasi tradisional yang kita gunakan pada telefon pintar dan peranti lain kita mempunyai banyak kelemahan asas:

• Aplikasi dicipta dan dikawal oleh syarikat berpusat yang didorong keuntungan. Syarikat-syarikat ini biasanya mengenakan bayaran atau mengumpul data peribadi pengguna mereka untuk menjana pendapatan (seperti banyak tapak e-dagang atau rangkaian sosial).
• Sesetengah aplikasi hanya tersedia kepada pengguna di negara atau wilayah terpilih.
• Syarikat boleh mengalih keluar pengguna daripada aplikasi atau membekukan akaun mereka tanpa amaran.
• Syarikat sering memerlukan pengguna mereka untuk menyerahkan maklumat peribadi seperti alamat e-mel, nombor telefon bimbit, butiran bank, dsb. untuk membuat akaun. 
• Pengguna mesti meletakkan kepercayaan penuh mereka kepada syarikat di sebalik aplikasi untuk melindungi dan mengurus data peribadi dan maklumat sensitif mereka dengan betul.

dApp telah muncul sebagai alternatif peer-to-peer kepada aplikasi standard, yang bebas daripada campur tangan syarikat perantara. Pengguna dApp menawarkan dan menerima perkhidmatan secara langsung antara satu sama lain — selalunya bermakna tiada yuran komisen, tiada caj bulanan, dan tiada pengumpulan data diperlukan untuk melaksanakan perkhidmatan.

Selain itu, kebanyakan dApp adalah percuma untuk digunakan, tersedia kepada sesiapa sahaja di dunia, dan tahan penapisan.

Akhir sekali, pengguna dApp sendiri sering memainkan peranan penting dalam mengekalkan keselamatan rangkaian dengan menjalankan nod mereka sendiri. Mereka juga boleh terlibat dalam tadbir urus protokol dan menentukan hala tuju strategik projek pada masa hadapan.

Untuk aplikasi terdesentralisasi beroperasi secara autonomi, ia memerlukan peraturan yang didorong logik untuk melaksanakan fungsi aplikasi asas.

Katakan seorang pembangun ingin mencipta dApp yang berfungsi sama seperti Uber, Lyft, atau mana-mana aplikasi panggil-naik yang lain. Fungsi aplikasi utama adalah untuk menghubungkan pemandu dengan penumpang secara autonomi setelah kedua-dua pihak bersetuju dengan tambang.

Aplikasi itu juga memerlukan sistem yang telus untuk merekodkan transaksi dan interaksi orang ramai. Untuk menjadi benar-benar terdesentralisasi, sesiapa sahaja di dunia perlu dapat mengaudit interaksi yang difasilitasi oleh dApp. 

Selain itu, dApp itu memerlukan beberapa jenis pilihan pembayaran elektronik yang akan berfungsi melalui rangkaian peer-to-peer. 

Tambahan pula, rangkaian ini tidak akan memerlukan pengguna untuk menyerahkan maklumat peribadi mereka, kerana maklumat peribadi boleh disembunyikan menggunakan kriptografi. 

Akhir sekali, memandangkan dApp akan dikeluarkan tanpa sebarang syarikat mengawasinya, infrastruktur perlu menjadi sumber terbuka. Kod sumber terbuka akan membolehkan pembangun daripada komuniti aplikasi membuat penambahbaikan pada protokol selepas pelancaran.

Empat komponen teras bergabung untuk mencapai matlamat dApp:
 

1. Smart contract

2. Teknologi blockchain

3. Cryptocurrency

4. Oracle
    

Smart contract  ialah kod berasaskan komputer yang boleh ditulis oleh pembangun untuk menguatkuasakan dan melaksanakan pelbagai fungsi. Smart contract menggunakan peraturan yang telah ditetapkan untuk melaksanakan tindakan secara automatik.

Kembali kepada contoh perkongsian perjalanan, smart contract boleh disediakan untuk menghantar kereta ke lokasi anda hanya selepas smart contract mengesahkan secara automatik anda mempunyai dana yang mencukupi untuk membayar perjalanan. Smart contract juga boleh diprogramkan untuk mengetahui bahawa jika anda meminta perjalanan untuk enam orang, ia akan perlu menghantar kenderaan dengan tempat duduk yang mencukupi untuk kumpulan anda.

Smart contract boleh mencapai semua ini berdasarkan peraturan yang diprogramkan ke dalamnya, dan bukannya bergantung pada pertimbangan individu tunggal.

Inilah sebabnya ramai yang menganggap smart contract sebagai cara terdesentralisasi untuk melaksanakan logik perniagaan. Ia juga sebab mengapa smart contract sering dibandingkan dengan mesin layan diri. Dengan mesin layan diri, jika anda memasukkan wang yang mencukupi dan anda membuat pilihan, maka anda akan menerima item yang anda pilih. 

Setelah diprogramkan dan digunakan, smart contract (seperti mesin layan diri) tidak memerlukan sebarang perantara untuk melaksanakan peraturannya. Ia adalah mekanisme tanpa kepercayaan yang boleh digunakan oleh pembangun untuk mengalih keluar perantara manusia daripada pelaksanaan perjanjian, menjadikannya sempurna untuk platform autonomi. Walaupun tiada penglibatan manusia semasa melaksanakan perjanjian, pembangun yang diberi kuasa mungkin masih membuat beberapa kemas kini kejuruteraan berkala untuk memastikan aplikasi selamat dan boleh beroperasi dengan platform lain.

Teknologi blockchain ialah sejenis pangkalan data maklumat teragih yang telus yang berfungsi sebagai teknologi asas di sebalik protokol Bitcoin dan pelbagai jenis cryptocurrency lain. Blockchain Bitcoin menjejaki transaksi cryptocurrency sendiri, tetapi rangkaian blockchain lain seperti Cardano, Solana dan Polkadot boleh menjejaki semua jenis maklumat lain selain transaksi.

Secara tradisinya, sebuah syarikat tunggal seperti bank menguruskan lejar pusat transaksi, maklumat akaun dan data lain. Blockchain, bagaimanapun, bergantung pada rangkaian global peserta sukarela, yang dipanggil "nod."

Sesiapa sahaja yang mempunyai sambungan internet boleh menjadi nod dan membantu menguruskan rangkaian blockchain. Keupayaan ini untuk sesiapa sahaja menyertai dan mengambil bahagian dalam mengekalkan maklumat adalah apa yang memberikan blockchain salah satu ciri penentu mereka iaitu terdesentralisasi. Blockchain itu sendiri membantu mengekalkan persetujuan mengenai kesahihan maklumat yang disimpan pada setiap nod ini terima kasih kepada ciri khas yang dipanggil mekanisme konsensus.

Rangkaian blockchain membenarkan pengguna mengekalkan tahap tanpa nama apabila bertransaksi. Ini kerana tugas dilaksanakan melalui alamat yang dijana secara kriptografi, yang dikenali sebagai public key.

Tiada data peribadi diperlukan untuk mendaftar — pengguna dApp hanya perlu menyambungkan kunci dompet crypto mereka, yang merupakan rentetan huruf dan nombor yang dijana secara rawak yang dipanggil kod alfanumerik. Jika anda berminat untuk mengetahui lebih lanjut tentang kriptografi yang menggerakkan cryptocurrency, anda boleh membaca artikel kami Bagaimana cryptocurrency menggunakan kriptografi?

Salah satu kelebihan terbesar lejar blockchain ialah ketidakbolehubahannya, bermakna setelah data yang disahkan ditambahkan pada lejar, ia tidak boleh mengubahnya — hanya dikemas kini. Maklumat yang diterbitkan pada blockchain juga kalis penapisan dan tersedia secara umum kepada sesiapa sahaja yang mempunyai sambungan internet.

Akhir sekali, daripada menyimpan satu salinan pada satu pelayan, maklumat yang disimpan pada blockchain disalin dan diedarkan kepada semua peserta dalam rangkaian. Ciri ini menghapuskan sebarang satu titik kegagalan dan menjadikan rangkaian blockchain sukar untuk dikompromi — terutamanya apabila rangkaian berkembang.

Cryptocurrency menyediakan cara untuk memindahkan nilai secara peer-to-peer menggunakan rangkaian blockchain. Token bukan fizikal ini boleh dibeli melalui platform seperti Kraken, diperoleh daripada perlombongan crypto, atau dikeluarkan daripada ATM cryptocurrency. Pelabur menyimpan cryptocurrency mereka dalam akaun digital peribadi, yang dipanggil dompet cryptocurrency. 

Dalam dApp, cryptocurrency boleh memudahkan pembayaran untuk perkara seperti pembelian perkhidmatan atau barangan. Sebagai alternatif, ia juga boleh membenarkan pemegang untuk mengambil bahagian dalam tadbir urus on-chain.

Token tadbir urus memberikan kuasa mengundi kepada pemegang tentang cara dApp diurus dan dibangunkan. Lebih banyak token tadbir urus yang dimiliki seseorang, lebih besar berat yang mereka bawa dalam proses pengundian.

Kebanyakan dApp memerlukan data luaran untuk berfungsi dengan betul. Lagipun, tidak semua maklumat yang dijejaki blockchain sebenarnya berasal dari blockchain itu sendiri.

Pasaran ramalan terdesentralisasi, seperti Augur, contohnya, perlu mendapatkan maklumat langsung yang tepat daripada sumber bukan berasaskan blockchain untuk menyelesaikan pertaruhan. Untuk mendapatkan data ini tanpa bergantung pada satu entiti, blockchain menggunakan perkhidmatan automatik yang dipanggil "oracle". 

Oracle seperti Chainlink dan Band Protocol secara langsung menyalurkan data kepada dApp melalui API dan bukannya pihak ketiga tunggal. Ini membolehkan data daripada sumber bukan blockchain dibawa ke dalam dApp dengan cara yang boleh dipercayai tetapi masih terdesentralisasi.

dApp menggunakan data ini untuk mencipta dan memenuhi syarat yang diprogramkan ke dalam smart contract, mengembangkan utiliti aplikasi terdesentralisasi dengan ketara.

Pembangun boleh mencipta dApp untuk menyediakan pelbagai perkhidmatan, daripada pasaran dalam talian seperti Origin kepada platform penstriman video seperti Livepeer. Secara munasabahnya, mana-mana aplikasi sedia ada hari ini boleh diubah menjadi dApp yang didorong oleh peer-to-peer yang autonomi.

Kes penggunaan utama untuk dApp adalah menghapuskan kebergantungan pada aplikasi berpusat dan monopoli. Aplikasi tradisional sering mengenakan yuran tersembunyi dan mengambil potongan besar daripada pengguna mereka.

Mari kita bayangkan beberapa hos Airbnb mahukan aplikasi pengehosan bilik terdesentralisasi dibangunkan. Tujuan dApp ini adalah untuk mengurangkan kebergantungan mereka pada satu syarikat untuk memadankan penyedia bilik dengan pencari bilik, sambil juga dapat mengekalkan lebih banyak keuntungan mereka. Apa yang perlu mereka lakukan hanyalah mengumpulkan dana bersama dan mendapatkan pasukan pembangun yang bereputasi untuk membina dApp.

Setelah dilancarkan, dApp akan berjalan secara autonomi, menghapuskan yuran perantara dan membenarkan hos berhubung terus dengan pelanggan mereka. Selepas pengguna menyambungkan web3 wallet mereka, berinteraksi dengan dApp jenis ini boleh semudah menggunakan mana-mana laman web tradisional atau perkhidmatan dalam talian.

dApp juga boleh menyelaraskan perkhidmatan yang secara tradisinya memakan masa kerana penglibatan manusia. Fikirkan perkhidmatan seperti insurans hayat. Daripada menunggu berminggu-minggu untuk pembayaran, smart contract boleh diprogramkan untuk mengeluarkan dana serta-merta setelah sijil kematian diserahkan dan disahkan.

Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, kemajuan dApp telah membawa kepada penciptaan sektor kewangan terdesentralisasi (DeFi). Istilah ini merujuk kepada ekosistem dApp yang menyediakan pelbagai perkhidmatan kewangan peer-to-peer, termasuk pertukaran token, pinjaman, peminjaman, dan insurans.

Aplikasi autonomi ini membolehkan sesiapa sahaja menjadi bank mereka sendiri secara berkesan. Orang ramai boleh meminjamkan aset mereka sendiri kepada kumpulan pedagang dan peminjam global, dan mengumpul faedah untuk berbuat demikian. Perkhidmatan kewangan ini, termasuk Uniswap, Curve, Aave dan lain-lain, dikuatkuasakan oleh smart contract automatik, bermakna pengguna tidak perlu meletakkan sebarang kepercayaan kepada pihak lawan untuk menghormati komitmen mereka.

Untuk mengambil pinjaman DeFi, pengguna mesti mendepositkan jumlah cagaran yang mencukupi ke alamat dompet crypto tertentu. Dana ini dikawal secara eksklusif oleh smart contract yang serta-merta membayar balik pemberi pinjaman jika peminjam gagal membayar balik pinjaman mereka.

Fungsi ini menyediakan perlindungan dan jaminan lengkap untuk pemberi pinjaman dan bermakna mereka boleh berurus niaga dengan sesiapa sahaja di dunia dengan yakin. Bagi peminjam, mereka boleh mendapatkan akses kepada modal tanpa memerlukan penarafan kredit atau dokumentasi yang meluas. Kelebihan ini sangat penting bagi warga yang tidak mempunyai akaun bank di negara membangun yang sebaliknya tidak akan mempunyai akses kepada perkhidmatan kewangan.

Sekarang setelah anda mempelajari semua tentang aplikasi terdesentralisasi, adakah anda bersedia untuk mengambil langkah seterusnya dalam perjalanan crypto anda? Klik butang di bawah untuk membeli token aplikasi terdesentralisasi di Kraken hari ini!