Wat is cryptobewaring?

• Bewaring is de staat waarin iets onder controle, voogdij of bescherming staat
• Cryptobewaring verwijst naar de methode die wordt gebruikt om cryptovaluta te beschermen door de privésleutels van een cryptovalutawallet op te slaan
• Er zijn meerdere vormen van cryptobewaring — elk met hun eigen unieke voordelen en afwegingen
• Er zijn zowel onafhankelijke opties als opties met een derde partij beschikbaar, evenals online en offline opties, om cryptovaluta te bewaren en je digitale assets te beveiligen

Het is belangrijk om te begrijpen dat je cryptowallet, in tegenstelling tot een wallet waarin je contant geld bewaart, niet daadwerkelijk je cryptovaluta opslaat. Je crypto staat in plaats daarvan permanent op de blockchain.

Wat je cryptowallet, of de Wallet met bewaarneming die bij je crypto-investeringsplatform hoort, werkelijk opslaat, is een set privésleutels.

Privésleutels zijn alfanumerieke codes die in cryptografie worden gebruikt en op een vergelijkbare manier functioneren als wachtwoorden.

Zowel publieke als privésleutels bestaan uit een lange reeks letters en cijfers waarmee het eigendom van de tegoeden in een cryptowallet kan worden aangetoond. Je kunt je publieke sleutels zien als een bankrekeningnummer of gebruikersnaam die je met iedereen kunt delen. 

Privésleutels zijn daarentegen vergelijkbaar met je pincode of wachtwoord. Dankzij de privésleutels krijg je uiteindelijk toegang tot je tegoeden en daarom mag je je privésleutels nooit met iemand delen.

Privésleutels dienen als middel om transacties digitaal te ondertekenen en overboekingen toe te staan. Deze digitale handtekening maakt op het blockchainnetwerk bekend dat jij de eigenaar van de crypto-assets bent, zonder de gegevens van de privésleutels zelf openbaar te maken.

Zolang je privésleutels veilig zijn, is je crypto veilig. Uiteindelijk bepaalt de manier waarop je ervoor kiest je privésleutels te beveiligen, je methode voor bewaring.

Als je meer wilt leren over privésleutels, cryptografie en de technologie waarop crypto is gebaseerd, kun je ons artikel in het Leercentrum over het gebruik van cryptografie door cryptovaluta bekijken.

Over het algemeen kunnen oplossingen voor het beveiligen van je privésleutels worden onderverdeeld in twee categorieën: hot en cold storage. Ongeacht welke bewaringsregeling je kiest, worden je privésleutels in een of beide van deze typen wallets bewaard.

Hot storage verwijst naar oplossingen voor zelfbewaring die verbonden blijven met het internet. Met deze softwarewallets kun je online transacties uitvoeren en communiceren met verschillende Exchange-platforms en gedecentraliseerde applicaties (dApps). 

Omdat ze verbonden zijn met het internet, zijn hot wallets echter mogelijk gevoeliger voor hackpogingen dan hun tegenhangers in cold storage. Ook kan de toegang ertoe worden beperkt door geografische beperkingen die via het IP-adres van je apparaat worden opgelegd.

Oplossingen voor cold storage houden je privésleutels volledig offline en worden over het algemeen beschouwd als de veiligste manier om je crypto-assets te bewaren. Transacties die met oplossingen voor cold storage worden uitgevoerd, worden lokaal ondertekend, waardoor ze veel minder vatbaar zijn voor hacks.

Hardwarewallets zijn een oplossing voor cold storage die beschikbaar is voor consumenten die volledig eigenaar willen worden van hun cryptovaluta. Veel platforms voor crypto-investeringen bewaren de assets van hun klant’s ook in cold storage om de veiligheid van hun platform te vergroten.  

Uiteindelijk wordt de bescherming van je privésleutels bepaald door je bewaringsregeling en opslagopties. Welke optie je kiest, hangt af van je risicotolerantie en de mate van verantwoordelijkheid die je bereid bent te aanvaarden.

Veel mensen vinden dat cryptovaluta en blockchaintechnologie mensen een ongekend niveau van financiële onafhankelijkheid geven. Cryptovaluta zoals Bitcoin zijn gedecentraliseerd en worden niet beheerd door een overheid, bedrijf of andere tussenpersoon. Wanneer iemand cryptovaluta bezit, kan die persoon daarom volledige controle houden over de manier waarop die asset wordt bewaard.

Wanneer een externe cryptobewaarder, zoals een Exchange, je privésleutels bewaart, is die uiteindelijk verantwoordelijk voor het beheer van je crypto. Terwijl deze instellingen je crypto beheren, kunnen je assets onderhevig zijn aan wettelijke beperkingen of het risico lopen te worden gestolen door beveiligingslekken.

Dit heeft geleid tot de bekende uitdrukking "Niet jouw privésleutels, niet jouw coins," die een mantra blijft binnen de beweging voor crypto-zelfbewaring.

Wanneer je de volledige bewaring van je eigen privésleutels op je neemt, weet je dat alleen jij je assets beheert. Juist deze mate van volledige controle (en verantwoordelijkheid) stelt je in staat om via cryptovaluta financiële onafhankelijkheid te bereiken.

Natuurlijk brengt deze mate van verantwoordelijkheid bij het beheren van je financiële onafhankelijkheid ook valkuilen met zich mee. Net zoals je waarschijnlijk alle toegang tot je geld verliest als je je wallet in een bar laat liggen, heeft het verliezen van je privésleutels hetzelfde effect op je crypto. Bij zelfbewaring van crypto kun je geen hotline bellen als je een fout maakt, en het is zeer onwaarschijnlijk dat je je geld kunt terugkrijgen.

Bovendien kan geen enkele Exchange of tussenpersoon je assets verzekeren wanneer je ze zelfstandig bewaart, en is er geen mogelijkheid om verliezen te verhalen die door jouw fout zijn ontstaan.

Voor veel mensen kan de mate van verantwoordelijkheid die nodig is om je privésleutels veilig in eigen beheer te nemen, nogal overweldigend lijken. Daarom zijn er alternatieve bewaringsoplossingen ontstaan.

Oplossingen voor gedeeltelijke bewaring verdelen de verantwoordelijkheid voor het beveiligen van privésleutels over meerdere partijen. Deze bewaringsmethode is nuttig voor het beheren van gezamenlijke accounts waartoe meerdere personen toegang hebben met dezelfde cryptovaluta.

De twee populaire oplossingen voor gedeeltelijke bewaring die beschikbaar zijn, zijn technologieën voor multisignature (Multisig) en secure multiparty computation (MPC).

In de standaardcryptografie wordt een handtekening door één persoon of entiteit aangemaakt om de authenticiteit en integriteit van een bericht of transactie aan te tonen.

Bij Multisig hebben meerdere personen of entiteiten elk hun eigen privésleutels. In plaats van één handtekening te vereisen om een transactie goed te keuren, vereisen Multisig-wallets ten minste twee sleutels om transacties op een netwerk te ondertekenen. Houders van assets stellen vaak Multisig-wallets in waarvoor 2 van de 3 of 3 van de 5 privésleutels moeten overeenkomen voordat een transactie wordt goedgekeurd.

Multisig helpt ervoor te zorgen dat er geen single point of failure is en dat geen enkele partij volledige controle over de tegoeden heeft. Daarom komt bewaring met Multisig vooral veel voor bij gecentraliseerde platforms waarop meerdere medeoprichters toezicht houden op grote assetreserves.

Stel je een bankkluis voor waarvoor drie verschillende sleutels nodig zijn om deze te openen, waarbij drie managers van de bank elk één sleutel hebben. Om de kluis te openen, moeten ten minste twee managers hun sleutels tegelijkertijd omdraaien om toegang te krijgen tot de inhoud. Dit systeem voorkomt dat één manager alleen toegang krijgt tot de kluis.

In tegenstelling tot Multisig verdeelt secure MPC de functie van een privésleutel over afzonderlijke partijen. 

Elke partij beschikt over haar eigen geheime invoergegevens, maar wil uiteindelijk een functie uitvoeren waarvoor de gezamenlijke invoer van alle partijen nodig is. De partijen willen hun individuele invoer niet aan elkaar bekendmaken. MPC-protocollen stellen hen hiertoe in staat door berekeningen uit te voeren op versleutelde of met geheimen gedeelde gegevens.

Tijdens het MPC-proces draagt elke partij haar eigen deel aan de berekening bij, maar krijgt zij geen inzicht in de bijdragen van de andere partijen. Elke partij krijgt alleen de uitvoer van de berekening te zien, terwijl de individuele invoer uiteindelijk verborgen blijft.

Net als bij Multisig moet een vooraf bepaald aantal Keyshares instemmen met een transactie voordat het systeem de transactie ondertekent en valideert. De manier waarop zij hun goedkeuring voor die transactie kenbaar maken, verschilt echter.

Stel je voor dat jij en je vrienden een taart willen bakken, maar dat jullie elk een geheim ingrediënt hebben dat jullie willen bijdragen. Jullie kunnen je geheime ingrediënt elk in een afgesloten doos doen die in de MPC gaat. De MPC werkt als een magische doos die de ingrediënten bij elkaar optelt zonder dat iemand kan zien wat er in de dozen zat. In plaats daarvan worden alleen de gecombineerde ingrediënten onthuld in de vorm van de volledig gebakken taart.

In tegenstelling tot Multisig-technologie werkt secure MPC volledig Off-chain. Secure MPC houdt de details van je gedeeltelijke bewaringsregeling — zoals het aantal goedkeurders dat nodig is om een transactie uit te voeren — verborgen voor andere blockchaingebruikers.

Bij bewaring door derden vertrouwt een gebruiker op een onafhankelijke gekwalificeerde bewaarder om de controle over de privésleutels van zijn of haar Digitale assets over te nemen. Hoewel ze volgens de traditionele financiële definitie niet altijd "bewaarders" zijn, vervullen gecentraliseerde cryptovalutaplatforms zoals Kraken de rol van bewaarder wanneer klanten ervoor kiezen hun assets op het platform te bewaren.

Bewaarbanken en beheerders van digitale assets zijn andere soorten bewaarders van derden die in deze sector actief zijn. Deze diensten richten zich echter voornamelijk op institutionele investeerders die meer gespecialiseerde diensten en bedrijfscontroles nodig hebben om hun digitale assets te beschermen.

Een derde partij de bewaring over je privésleutels laten nemen, heeft veel voordelen en nadelen. Veel nieuwe cryptogebruikers waarderen het gebruiksgemak dat bewaring door derden biedt.

Doordat de aanzienlijke verantwoordelijkheid van Zelfbewaring wegvalt, kunnen gebruikers digitale assets gemakkelijker tussen platforms traden en overboeken zonder ze eerst vanuit een persoonlijke cryptowallet over te boeken. Veel bewaarders van derden bieden mogelijk ook een verzekering voor hun cryptobezittingen in geval van aanvallen.

Omdat de derde partij uiteindelijk je privésleutels beheert, heeft de bewaarder echter feitelijk controle over je coins. In bepaalde gevallen kunnen zij ervoor kiezen je transacties te beperken, je tegoeden te bevriezen of zelfs de toegang tot je Wallet te blokkeren. Internationale toezichthouders kunnen hen ook vragen deze maatregelen te nemen. Als de derde partij failliet gaat, kun je bovendien tijdens dit proces al je tegoeden verliezen.

De bescherming van je privésleutels wordt bepaald door je bewaarregeling en opslagopties. Welke opties je kiest, hangt af van je risicotolerantie en de mate van verantwoordelijkheid die je bereid bent te aanvaarden.

Uiteindelijk zijn de belangrijkste tegen elkaar af te wegen factoren veiligheid en controle tegenover toegankelijkheid en gemak.

Hoewel zelfbewaring voor sommigen de veiligste optie kan zijn, kan de enorme verantwoordelijkheid om de enige persoon te zijn die toegang heeft tot je tegoeden te zwaar wegen.

Wanneer mensen anderen toestaan een rol te spelen bij het beheer van hun cryptovaluta, leveren ze een deel van hun controle in voor meer gemak.

Afhankelijk van je doelen met cryptovaluta kunnen verschillende bewaarmethoden geschikt zijn.

Voor wie actief wil traden met cryptovaluta, kan bewaring door derden de meest effectieve optie zijn. Voor wie zijn crypto daarentegen langdurig wil hodlen, kan zelfbewaring de veiligste oplossing zijn.

Nu je meer hebt geleerd over de verschillende manieren om je cryptovaluta te bewaren, ben je klaar om de volgende stap in je traject te zetten? 

Registreer vandaag een Kraken-account om controle te nemen over je financiële vrijheid en cryptovaluta te kopen vanaf $10.