Cryptoherstaking: een complete gids

Herstaking stelt validators op blockchains zoals Ethereum en Solana in staat om hun gestakete cryptocurrency opnieuw in te zetten op andere op proof of stake (PoS) gebaseerde diensten.

Staken is een belangrijk onderdeel van het PoS-consensusmechanisme dat door veel van de grootste blockchainnetwerken ter wereld wordt gebruikt. Het houdt in dat mensen, genaamd validators, een hoeveelheid native cryptocurrency vergrendelen om het netwerk te beveiligen en deel te nemen aan het blokvoorstelproces.

Simpel gezegd: hoe groter het validatornetwerk van een blockchain (ook wel een vertrouwensnetwerk genoemd), hoe moeilijker het is om aan te vallen.

Als je niet bekend bent met dit proces, bekijk dan ons artikel over cryptostaking of onze video waarin alles wordt uitgelegd wat je moet weten over het proces.

Wil je meer rewards verdienen op de ETH die je staket?  Kraken geeft je toegang tot het herstakingsproces, zodat je meer kunt verdienen op je ETH, over meer blockchainprotocollen.

Bovendien behoud je te allen tijde het eigendom van je gestakete ETH wanneer je opnieuw staket met Kraken.

Klaar om toegang te krijgen tot een naadloze en betrouwbare manier om meer te verdienen op je ETH?

Herstakingsprotocollen bieden een opt-in-dienst waar validators (genaamd restakers) hun gestakete ETH, SOL of andere cryptocurrency gelijktijdig opnieuw over meerdere protocollen kunnen inzetten.

Dit omvat ook liquide gestakete assets van protocollen zoals Rocket Pool en Lido Finance.

EigenLayer, als leidend voorbeeld, bestaat uit een set slimme contracten waarmee Ethereum-validators hun assets opnieuw kunnen staken en andere op Ethereum gebaseerde protocollen kunnen beveiligen. 

EigenLayer verwijst gezamenlijk naar deze protocollen als 'modules' of 'actief gevalideerde diensten' (AVS).

Wanneer gebruikers ervoor kiezen herstakingsprotocollen te gebruiken, accepteren ze aanvullende slashing-voorwaarden die door elke module zijn vastgesteld, bovenop de eigen slashing-maatregelen van Ethereum. 

Slashing is een belangrijk onderdeel van PoS-systemen waarbij de gestakete assets van een validator gedeeltelijk of volledig worden geconfisqueerd als het protocol kwaadwillend gedrag detecteert.

Elke AVS specificeert zijn eigen slashing-voorwaarden om validators aan te moedigen binnen de beste belangen van hun netwerk te handelen. Zonder deze aanvullende strafmaatregelen zouden kwaadwillende validators gezamenlijk kwetsbare modules als doelwit kunnen kiezen en aanvallen.

Net als bij gedelegeerde PoS-modellen kunnen validators geregistreerde operators de bevoegdheid geven om namens hen te staken.

Deze optie biedt restakers die mogelijk niet de tijd of apparatuur hebben om aan de systeemvereisten van bepaalde modules te voldoen, de kans om deel te nemen aan hun netwerken en rewards te verdienen (minus de kosten die door de operator in rekening worden gebracht).

Naast de gebundelde beveiligingsfunctie van EigenLayer wordt ook een open AVS-marktplaats geïntroduceerd waar restakers vrij kunnen kiezen welke modules ze willen helpen beveiligen.

Beslissingen kunnen worden beïnvloed door verschillende factoren zoals de resourcevereisten van een module, het beloningspercentage, waargenomen risico of welke sector het bedient.

Een groep validators die in de toekomst van Oracle-netwerken gelooft, kan bijvoorbeeld besluiten om gebundelde beveiliging te bieden aan op Oracle gebaseerde AVS'en in ruil voor hun native tokens.

Anderen kunnen specifiek gericht zijn op een AVS met hoge rewards en hoge risico's die bovenop EigenLayer zijn gestart in een poging om maximale rewards te genereren op hun gestakete assets.

Liquide herstakingsprotocollen combineren de voordelen van liquide staking en herstaking en bieden verbeterde liquiditeit, verbeterde kapitaalefficiëntie en extra mogelijkheden voor het genereren van rendement.

Liquide staking pakt het probleem van illiquiditeit aan in traditionele staking, waarbij tokens doorgaans zijn vergrendeld in slimme contracten en pas in andere blockchainprotocollen kunnen worden gebruikt zodra de stakingsperiode is afgelopen.

Via liquide staking ontvangen gebruikers een derivaat token (zoals stETH van het Lido Protocol) dat hun gestakete assets vertegenwoordigt. Dit derivaat, dat ook wel een ontvangsttoken wordt genoemd, kan worden verhandeld, in DeFi-applicaties worden gebruikt of op andere manieren worden geleveraged, terwijl de oorspronkelijke assets gestaket blijven.

Liquide herstaking brengt dit concept een stap verder.

Met deze gedecentraliseerde protocollen kunnen gebruikers die hun cryptoassets staken via een platform voor liquid staking de afgeleide token die ze ontvangen op het protocol van EigenLayer opnieuw staken, en in ruil daarvoor een token voor liquid herstaking (LRT) ontvangen.

De LRT vertegenwoordigt de gestakete en opnieuw gestakete assets van een persoon over meerdere protocollen.

Een aanzienlijk voordeel van liquid herstaking is dat er geen validatieknooppunt meer hoeft te worden uitgevoerd, terwijl gebruikers toch meerdere stakingrewards kunnen verdienen en liquiditeit kunnen behouden.

Dit pakt een belangrijk probleem aan met herstaking op EigenLayer, of het nu gaat om native herstaking of het gebruik van tokens voor liquid staking, omdat het inhoudt dat assets worden vergrendeld en liquiditeit wordt opgeofferd.

Populaire protocollen voor liquid herstaking zijn onder andere Renzo Protocol, Puffer en Ether.Fi.

Elke nieuwe technologie brengt zijn eigen unieke risico's met zich mee.

Herstaking is daar geen uitzondering op.

In deze lijst staan slechts enkele van de risico's die herstaking met zich meebrengt en is geenszins uitputtend.

Grondig onderzoek is altijd aan te raden voordat je met nieuwe cryptocurrencytechnologieën omgaat.

• Smart contract-risico: Smart contracts kunnen potentiële kwetsbaarheden of fouten in hun code bevatten, zoals programmeerfouten, bugs en achterdeurtjes. Deze problemen kunnen leiden tot onbedoelde gevolgen zoals financiële verliezen, beveiligingslekken of uitbuiting door kwaadwillende actoren.
• Risico van slashing: Slashing kan zonder waarschuwing optreden en leiden tot aanzienlijke verliezen. Cryptocurrencies die deelnemen aan herstakingsprotocollen kunnen te maken krijgen met verhoogde slashing-risico's vanwege de extra voorwaarden die door elke AVS worden opgelegd.
• Risico voor de tegenpartij (operator): Voor het omgaan met externe stakinggedelegeerden moeten restakers hun gestorte assets aan hen toevertrouwen. Herstakingsoperators moeten zich aan de netwerkomstandigheden van elke module houden of het risico lopen om geld te verliezen via slashing. In deze scenario's is het onduidelijk of restakers compensatie zouden ontvangen van deze gebeurtenissen.
• Systemisch risico: Naarmate hogere concentraties van het geld van gebruikers zijn vergrendeld in individuele stakingprotocollen, ontstaan hierdoor kwetsbare single points of failure en centralisatieproblemen die het bredere crypto-ecosysteem zouden kunnen bedreigen als ze worden gehackt of gecorrumpeerd.

Toen Ethereum in 2015 opkwam, werd dit het eerste op blockchain gebaseerde platform van zijn soort waarmee ontwikkelaars vrijelijk hun eigen gedecentraliseerde applicaties (dApps) bovenop zijn infrastructuur konden starten.

Dit zorgde niet alleen voor minder benodigde tijd en lagere kosten om nieuwe cryptocurrencyprojecten te ontwikkelen, maar maakte het bovendien mogelijk dat projecten konden profiteren van de onderliggende netwerkbeveiliging van Ethereum.

De Ethereum Virtual Machine (EVM) is een runtime-omgeving die deze functionaliteit biedt. Hoewel het verschillende prominente voordelen biedt, zijn er ook een aantal beperkingen.

Elke dApp die bovenop de blockchain van Ethereum is gebouwd en niet compatibel is met EVM, profiteert namelijk niet van de netwerkbeveiliging. Deze beperking creëert op zijn beurt verschillende andere problemen:

• Bepaalde soorten applicaties binnen het Ethereum-ecosysteem moeten hun eigen vertrouwensnetwerken opbouwen.
• Het kan lang duren en een aanzienlijke hoeveelheid geld kosten voordat voor onafhankelijke projecten een eigen voldoende gedecentraliseerde en veilige set van validators kan worden opgezet.
• Investeren en staken met nieuwe projecten wordt door sommigen gezien als risicovoller in vergelijking met staken met bekende blockchains. Om dit te compenseren, worden nieuwere projecten vaak gedwongen om hogere rewards uit te betalen om validators naar hun netwerken te trekken, wat kan leiden tot het onnodig weglekken van waarde.
• Over het algemeen kan de incompatibiliteit ongelijkheid creëren tussen dApps in het Ethereum-ecosysteem, waar sommige applicaties grotere crypto-economische beveiliging hebben dan andere.

Je zou je kunnen vragen waarom het uitmaakt als bepaalde applicaties minder veilig zijn.

Deelnemers uit de industrie beweren dat dApps slechts zo veilig zijn als de middleware-applicaties waarop ze vertrouwen om te functioneren (blockchainbruggen, Oracle-netwerken, enzovoort).

Vaak vertrouwen deze kleinere middlewarediensten op hun eigen vertrouwensnetwerken en zijn ze beveiligd door aanzienlijk minder gestakete assets dan de Ethereum-blockchain. Hierdoor zijn ze veel gevoeliger voor aanvallen.

Daarom introduceren ze inherente kwetsbaarheden of single points of failure die de beveiliging van andere dApps aanzienlijk kunnen compromitteren als ze worden gehackt of geëxploiteerd.

Axie Infinity (AXS) is bijvoorbeeld een populaire play-to-earn cryptogame die is ontwikkeld op basis van de Ethereum-blockchain. In 2022 leed de Ronin sidechain van het project echter een groot datalek, waardoor hackers meer dan 170.000 ether (ETH) en 25 miljoen USD Coin (USDC) konden stelen.

Op dat moment was het de grootste DeFi-hack in de industrie ooit.

Herstakingsprotocollen proberen dit soort beperkingen aan te pakken door validators de mogelijkheid te bieden om hun cryptoassets opnieuw te staken over een reeks diensten, zelfs diegene die niet compatibel zijn met een virtuele Layer 1-machine.

Het resultaat is gedeelde crypto-economische beveiliging over meerdere protocollen en diensten, waarvan voorstanders geloven dat dit uiteindelijk zal resulteren in een robuuster ecosysteem van gedecentraliseerde applicaties.

Naast het op Ethereum gebaseerde herstakingsprotocol van EigenLayer zijn er andere voorbeelden van herstakingsprotocollen die zich nog in vroeg ontwikkelingsstadium bevinden op andere toonaangevende Layer 1-blockchains.

• Bitcoin: Babylon
• Solana: Picasso
• Near: Octopus 2.0

Samenvattend vertegenwoordigt herstaking een significante vooruitgang op het gebied van blockchaintechnologie, met name in op proof-of-stake (PoS) gebaseerde netwerken zoals Ethereum. 

Door validators de mogelijkheid te bieden om hun gestakete cryptocurrency opnieuw in te zetten over verschillende PoS-diensten, pakt herstaking belangrijke beperkingen in het traditionele stakingmodel aan. 

Deze innovatie vergroot niet alleen de potentiële rewards voor validators, maar verbetert ook de netwerkbeveiliging door middelen te verzamelen en deze over verschillende platforms te delen.

Ben je klaar om meer rewards te verdienen op je ETH en te beginnen met herstaken bij Kraken?

Kraken biedt een naadloze herstakingservaring waarmee je deel kunt nemen aan dit innovatieve deel van het crypto-ecosysteem. Tijdens het herstaken met Kraken behoud je te allen tijde het eigendom van je gestakete ETH en kun je binnen enkele minuten aan de slag.

Klaar om vandaag nog te beginnen met herstaken bij Kraken?